Suid-Afrikaanse Skilderkuns

Suid-Afrikaanse Skilderkuns
Name	Suid-Afrikaanse Skilderkuns
Native name	Suid-Afrikaanse Skilderkuns
Country	Suid-Afrika
Period	17de–21ste eeu
Major figures	Anton van Wouw, Irma Stern, JH Pierneef, Marlene Dumas, Brett Murray

Suid-Afrikaanse Skilderkuns

Suid-Afrikaanse skilderkuns dek die ontwikkeling van verfpraktyke van die Kaapse Kolonie tot die post-apartheid era en verbind historiese figure, institusies en internasionale deurlopings. Hierdie oorsig beskryf die historiese verloop, stylgroepe, herhalende temas, invloedryke kunstenaars, tegnieke en die rol van musea, galerye, en politieke gebeure. Dit gebruik meerdere bekende persone, plekke, instellings en werke om die netwerke en kontinum van visuele kultuur in Suid-Afrika te kaart.

Geskiedenis en ontwikkeling

Die vroeë koloniale fase word dikwels verbind met navorsers en reisigers soos Simon van der Stel, Jan van Riebeeck en sendelinge wat dokumentêre skilderye en landskapstudies gemaak het; portrette en topografiese werk is later deur kunstenaars soos Anton van Wouw en Hendrik Verwoerd in historiese narratiewe ingesluit. Die laat 19de eeu en vroeë 20ste eeu het betrokkenheid van Europese akademiese tradisies gesien met figure soos JH Pierneef, Irma Stern en Florence Zerffi wat tussen Kaapstad, Pretoria en Londen heen en weer beweeg het. Die tussenoorlogse en apartheid-era dekades wys die opkoms van modernisme en kritiek deur kunstenaars wat verbind is aan instellings soos die University of Cape Town, Michaelis School of Fine Art en die South African National Gallery. In die late 20ste eeu het kunstenaars soos Marlene Dumas, William Kentridge en Sam Nhlengethwa internasionale blootstelling en samewerking met organisasies soos die Venice Biennale en moderne galerye in New York en London verkry.

Stilistiese bewegings en skole

Suid-Afrikaanse skilderkuns bevat akademiese realisme, postimpressionisme, modernisme, abstraksionisme en hedendaagse postmodernistiese praktyke. Akademiese tradisies is geassosieer met kollegas van die Royal Academy of Arts en plaaslike akademieses soos die Michaelis School of Fine Art, terwyl postimpressionistiese kleurgebruik beïnvloed is deur kontak met kunstenaars van die École de Paris en eksperimente deur die New York School. Die opbloei van politieke kuns sien die samevloeiing van konceptuele kunstenaars wat skakels met organisasies soos die African National Congress se kulturele beleid en internasionale aktiviste geraak het. Die Kaapse Skool, die Witwatersrand-skool en solostrome soos die ontluikende tendense rondom Johannesburg en Cape Town vorm plaaslike uiteenlopende estetiese reaksies.

Temas en motiewe

Herhalende temas sluit landskap en natuurtaferele van die Karoo, die Drakensberg en die Wes-Kaapse kus, industriële taferele van Johannesburg se myngebiede, en portrette van gemeenskappe soos die Xhosa, Zulu en Afrikaner families. Politieke beelde verwys na sleutelgebeurtenisse soos die Sharpeville skietery, die Soweto opstand en die onstuimige proses rondom die Truth and Reconciliation Commission. Motiewe van migrasie, arbeidsbetrekkinge, rasseidentiteit en die invloed van die kerk en sendelinge kom terug in werke wat verband hou met figure soos Desmond Tutu en organisasies soos die South African Communist Party. Symboliek van plaaslike flora en fauna, historiese landelike homestede en stedelike argetipes verskyn saam met kommentaar op internasionale gebeure soos die Cold War en die kontemporêre globaliseringstendense.

Belangrike kunstenaars

Die lys insluit historiese en kontemporêre figure: JH Pierneef, Irma Stern, Anton van Wouw, Marlene Dumas, William Kentridge, Sam Nhlengethwa, Brett Murray, Danie de Jager, Judith Mason, Mmakgabo Helen Sebidi, Zwelethu Mthethwa, Kendell Geers, David Koloane, Joram Mariga, Gabi Tupper, Gerard Sekoto, Hendrik Walbers, Stanley Pinker, Margaret Smith, Maggie Laubscher, Lucas Sithole, Ernest Mancoba, Mendelssohn, Paul Stopforth, Conrad Botes, Fiona Kidman, Lionel Smit, Noria Mabasa, Penny Siopis, Jane Alexander, Pieter Wenning, Irma Sternmuseum (as instelling), Olga Nemirovsky, Hennie Niemann Jr., John Fleetwood, Thami Mnyele, Marlene Dumas Museum (instelling), Sandy Nairne, Sam Nhlengethwa, Sibusiso Zulu, Sophie Mokoena, Breyten Breytenbach, Helen Sebidi.

Tegnieke en materiale

Tradisionele olieverf en akwarel is geassosieer met atelierpraktyke geïnspireer deur die Royal Academy of Arts en Europese perspeketiewe, terwyl moderne media insluit gemengde media, digitale druk, collage en installasie wat in vennootskap met galerye soos die Goodman Gallery, Stephen Friedman Gallery en die Johannesburg Art Gallery vertoon word. Materiaalkunde sluit doek, paneel, hout, metaal en hergebruikte materiaal vanaf mynterreine en plaaslike markte in. Tegnieke van impasto, glazing, grisaille en monoprint het plaaslike variasies ondergaan deur kunstenaars wat opleiding ontvang het by die Michaelis School of Fine Art, die Wits School of Arts en internasionale residensies by die Pratt Institute en die Royal College of Art.

Museum- en galerieseines in Suid-Afrika

Sentrale instellings sluit die Iziko South African National Gallery, die Norval Foundation, die Zeitz Museum of Contemporary Art Africa, die Johannesburg Art Gallery, die Standard Bank Gallery, die University of Cape Town Michaelis Collection en die South African National Gallery afdelings. Belangrike kommersiële galerye is die Goodman Gallery, die Everard Read Gallery, die Stevenson Gallery en die Oliewenhuis Art Museum wat samewerking met internasionale beursies soos die Venice Biennale en die Frieze Art Fair hê. Regionale sentrum ondersteunings sluit museums in Durban, Port Elizabeth en kunsplatforms soos die Hector Pieterson Museum en historiese plekke soos die Castle of Good Hope.

Invloed van politiek en samelewing

Politieke gebeure soos die implementering en val van apartheid, die Soweto optog, die Sharpeville tragedie en die herstelproses deur die Truth and Reconciliation Commission het direkte invloed op onderwerpkeuse, steunstelsels en internasionale boikotte. Kulturele beleid van die African National Congress na 1994 verander befondsing en openbare kunsprogramme, terwyl internasionale samewerking met instansies soos die United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization en die European Union kulturele uitruil bevorder het. Samelewingsdruk en werkersorganisasies, insluitend vernaamde arbeidsbewegings en lokale gemeenskapsprojekspanne, het kollektiewe kunspraktyke en openbare kunsprojekontwikkeling bevorder.

Category:Kuns van Suid-Afrika